Wie We Zijn
 
Onze Mobil
 
Onze Uitstappen
 

      België

      Denemarken
      Duitsland
      Frankrijk
      Italië
      Luxemburg
      Nederland
      Oostenrijk

      Zwitserland

      Tsjechië
 
Links
 
Foto Album
 
Gastenboek
 
Home
 
Contact

 

Datum :  30 oktober – 3 november

Traditiegetrouw trekken we op Allerheiligen naar de familie in Francheville, dit jaar dus terug. De feestdag viel op een vrijdag, maar zowel Phil als Fie namen er een paar dagen verlof bij. Zo konden we reeds op woensdagavond vertrekken. Alles werd in de loop van de week in gereedheid gebracht. Toen Phil op woensdagmorgen nog een en ander ging bijsteken, hoorde hij net een auto tegen onze Mobil II rijden, de bestuurder beweerde, dat die niks hoorde en was niet van plan te stoppen. Na aandringen keerde die toch op zijn stappen terug en konden we de aanrijdingsformulieren invullen.


Woensdag 30 oktober: Phil zijn vrije dag, maar Fie moest werken tot 17u30. Zo konden we vertrekken tegen 17u50, maar we moesten nog LPG en Mazout tanken. Een kwartier later konden we onze weg naar Arques “Parking des 3 étangs” verder zetten, maar konden die niet vinden. We reden ons zelfs bijna vast in een enorm smal straatje langs de vijver. Dan maar direct de weg naar St Omer aanvangen, waar we dan aankwamen na 105Km. en 2u30 later. Inderdaad, een cp langs de spoorweg, maar dat schrikte ons niet af. We wilden de dag nadien ‘s morgens  een bezoek brengen aan een gesneuvelde van het 5e Linie uit WW 1. Nadat we waren gaan kijken naar de kapotte automaat en daardoor niet konden betalen, aten we nog een boterham met charcuterie, keken nog wat tv en gingen omstreeks 22u30 slapen.
Donderdag 31 oktober: Veel regen de gehele nacht, eens deze over was, was het bijna 5u45 en kwam de eerste goederentrein voorbij. Daarmee was de nacht van Phil over en volgde Fie snel. Het ontbijt stopte bij een paar koppen koffie. We gingen voor ons vertrek naar de familie nog eerst een gesneuvelde van het 5e Linie zoeken op het kerkhof op anderhalve kilometer van de cp. We vertrokken omstreeks 8u20 voor een korte wandeling naar het kerkhof “des Faubourgs” maar vonden daar geen militairen. Phil vroeg informatie aan een bejaard persoon die er juist aankwam, deze verwees ons door naar het kleine gebouw naast het kerkhof, waar er gemeentewerkers waren. Deze wisten ons te vertellen, dat er op de route des Bruyères een militair kerkhof was. Er was daar toevallig een gemeenteman aanwezig, die daar moest zijn en voorstelde om voor te rijden. Toen we hem zeiden dat we daar te voet waren van op de camperplaats, mochten we in zijn camion vooraan meerijden tot aan het kerkhof. Onderweg gidste hij ons door St. Omer en legde ook uit hoe we met de bus naar de cp konden terug keren. We dachten eerst van het te voet te doen, maar hij bleef maar rijden zelfs 5Km. Daar zagen we het mooie militaire kerkhof van Longuenesse liggen en vonden er ook Ernest Richoux zijn grafsteen, waar we ook een kruisje plaatsten. Toen we het kerkhof verlieten, stelde de man voor om ons terug naar de cp te voeren. We waren aangenaam verrast en gaven hem bij aankomst op de cp wat drinkgeld, wat hij na meermaals aandringen dan toch aannam. Zo konden we om 9u30 terug op weg naar de familie. Na een uur rijden ging Fie in de Carrefour Market te Hesdin brood en suisses kopen. We reden tot Damville om daar de baguette en wat charcuterie op te eten als middagmaal. Om 14u20 reden we de oprit van de familie op, er stonden nog twee camionettes. Met vier mensen waren ze een nieuwe houten garage aan het plaatsen. We werden door de volledige familie verwelkomd en kregen direct wat te drinken aangeboden. Alle nieuwtjes werden verteld met onder meer een verslag van de eerste maanden van Laura haar studie rechten. Christine moest nog een blinde man gaan verzorgen, ondertussen liepen we nog wat buiten en verplaatsten ook onze Mobil II naar de oprit van Guy, de neef van Phil. De mannen vertrokken omstreeks 17u30, zo konden we tenslotte onze vakantiewoning op zijn vast stekje zetten. Deze keer wel met de voorwielen op de steentjes, door de regen was het gras iets te zacht geworden. Toen Christine terug was, begonnen we aan het aperitief om nadien te genieten van een lekkere cassoulet. Na het opruimen dronken we nog een slaapmutsje, Phil een 44, Fie hield het bij een Cointreau. We waren reeds om 20u45 terug in ons buitenverblijf. Fie ging snel slapen, Phil volgde omstreeks 22u30.
Vrijdag 01 november: Voor een rustige nacht moet je normaal in Normandië zijn, de nacht begon met wat regen, maar stopte niet meer. Er waren zelfs nu en dan zware buien die ons dan iedere maal wakker hielden. Gelukkig stopte het meer naar de ochtend toe en konden we nog een paar uur slapen. Pas om 8u20 werd de koffie gezet, na één kopje gingen we binnen bij Louis en Christine, die reeds alles hadden klaargezet voor het ontbijt. Lekker stokbrood, chocoladekoek of croissant, kies maar uit. Na het ontbijt hielp Fie wat aan het klaarzetten voor het middagmaal. Phil installeerde het antidrupsysteem aan onze Mobil II. Als het ’s nachts regende en we stonden volledig vlak, drupte het water van het dak op de achterbumper, wat een irriterend geluid is, als een mens wil slapen. Tegen de middag waren de buren, bij wie we het jaar voordien naar het feest van hun dochter mochten gaan, ook uitgenodigd. Eens we onze plaats aan de tafel hadden, kwam het aperitief met hapjes gevolgd door foie gras met toast. Als hoofdgerecht kwamen de zelfgekweekte kippen met gebakken aardappelen. En dan nog… de kaas opgevolgd door chocolademousse met koekebrood
J. Als onderwerp hadden we het een tijdje over cèpes (eekhoorntjesbrood) plukken in het naastliggende bos. Na de maaltijd en de opkuis hadden we nog net de tijd om de botten aan te trekken en te vertrekken. Valerie zorgde voor het nodige materiaal en zeker ook voor de nodige uitleg. Daarvoor is niks beter, dan in de praktijk te gaan kijken. We vonden vlot de eerste paddenstoelen en trokken dieper het bos in. Er bestaan nogal wat soorten, dus is het altijd opletten met die schimmels, maar er konden wel mooie foto’s genomen worden. Terug bij de familie kregen we terug een deskundige uitleg van Valerie, over het kuisen en het klaarmaken. Ze bezorgde ons een houten bakje, dat we moesten afdekken met een vochtige handdoek. Normaal moesten ze in de koelkast, maar alles zat vol, zelfs de diepvries zat vol met een kip en drie stokbroden. Nadat Valerie en Eric vertrokken waren, deden we allen samen nog de vaat en stopten alles weg, zodat Christine en Louis hun dochter Laura ’s morgens vroeg naar La Roche-sur-Yon  konden voeren, waar ze op kot zit en er rechten volgt. Na de vaat dronken we nog een slaapmutsje en ging iedereen vlug slapen. Fie terug omstreeks 21u30, maar deze keer volgde Phil al 15min daarop.
Zaterdag 02 november: Deze keer een echte Normandische nacht, nog wat motregen in de vroege nacht, maar voor de rest heel rustig. We hoorden zelfs Louis en Christine, die Laura naar Bretagne voerden, niet vertrekken. Iets voor 8u. waren we wakker, dronken een verse kop koffie en aten een stuk stokbrood met beleg. Toen onze Mobil II vertrekkensklaar was, gingen we afscheid nemen van Guy en vertrokken met de GPS ingesteld naar de Rue Romelot St-Aubin-Les-Elbeuf. In Le Neubourg ging Fie in een Leclerc wat inkopen doen en kwamen we omstreeks 11u10 aan het kerkhof, waar we een erg schuine en ook kleine parking moesten oprijden, maar het lukte. De begraafplaats lag op een helling, volledig boven zagen we een Franse vlag staan, daar moesten we zijn. Het was een ontgoocheling, toen we er enkel Franse gesneuvelden vonden. Terug beneden vroegen we aan een aanwezige, waar we Belgische militairen konden vinden. Deze wist ons te vertellen dat we in Elbeuf waren en niet in St-Aubin-Les-Elbeuf, we moesten de Seine over om op het juiste kerkhof te komen. Inderdaad aan de cimetière municipale kwamen we aan een grote parking en vonden onze gesneuvelden direct op een wondermooi onderhouden Belgisch perk, waar er acht liggen begraven. Nadat we er het kruisje in stilte hadden geplaatst, vertrokken we naar het volgende kerkhof te Oissel, amper 11Km. verder. In de avenue de L’Amitié kregen we hetzelfde scenario, zoals in Elbeuf, verkeerde kerkhof. Terug kregen we een goeie uitleg van een dame, anderhalve kilometer verder kwamen we aan de begraafplaats in de Avenue du Général de Gaulle. Een veel minder onderhouden kerkhof dan de vorige, zelfs geen wapperende vlag waar de gesneuvelden lagen. Twee Belgen liggen daar begraven, waarvan 1 van het 5e Linieregiment. Terug een kruisje zetten in stilte aan de steen, doet een mens zich goed voelen. Ondertussen was het bijna 13u en we besloten naar Saint-Valéry-sur-Somme te rijden, om de daar de rest van de dag te slijten. Iets over 14u30 reden we de redelijk gevulde camperplaats op, maar vonden een stekje naar onze zin. Na het nemen van enkele foto’s, besloten we die dag niet veel meer te doen. Tijdens het aperitief zorgde Fie voor ons middagmaal, spaghetti, nadien deden we samen de vaat. Ondertussen begon de “zon” stilletjes onder te gaan en bleven we gewoon binnen, Fie ging wel nog het toilet ledigen. De rest van de dag werd gevuld met wat tv kijken en iets later op de avond nog een stukje baguette met wat beleg eten. We gingen terug vroeg slapen. Het was 22u20.
Zondag 02 november: Pas om 8u30 wakker. Blijkbaar slaapt iedereen lang op zondagmorgen. Na het ontbijt vertrokken we richting Calais waar we volgens de papieren bij 28 gesneuvelden van het 5e Linie een kruisje konden plaatsen.  Omstreeks 9u reden we de cp af, nadat Fie €12 in de automaat had gestopt. Een goeie 100Km verder kwamen we aan het cimetière Nord de Calais, we namen de 28 kruisjes en de lijst met namen mee. Na een uur zoeken vonden we er twee niet, maar die waren blijkbaar in een andere eenheid geweest, bij één was het 6 L vermeld. We vonden er dan nog wel vier die niet op de lijst stonden vermeld. Phil moest zo nog enkele kruisjes halen en we hadden er dan toch dertig kunnen plaatsen. Door een uur op dit kerkhof te zoeken, was de lijst van Phil vervolledigd. Toen werd de GPS ingesteld naar Bourbourg, bij ons vorig bezoek hadden we één soldaat over het hoofd gezien, doordat hij in het 15e Linie was, een ontdubbelde eenheid van het 5e Linie. Amper een 30Km. verder stonden we aan de muur van het kerkhof. Tot onze verbazing stonden de twee kruisjes van ons vorige bezoek nog op hun plaats, maar we vernieuwden deze, zodat de drie gesneuvelden op dezelfde dag nog eens herdacht werden. Het was 13u30 en we besloten rechtstreeks naar huis te rijden, ongeveer 110Km. verder. Om de hoek was er een benzinestation, we tankten daar nog eens vol, zo hadden we genoeg om onze volgende uitstap te starten. We reden onze Mobil II naar zijn staanplaats en leegden hem in onze Nissan, zo hadden we alles in één keer mee naar huis.
Kilometerstand 73.918Km., Trip 893Km., Verbruik 9,4L., Reistijd 14u06

Foto's


© Phil en Fie 07/11/2019