Wie We Zijn

 

Onze Mobil

 

Onze Uitstappen

 

      BelgiŽ

      Frankrijk
      ItaliŽ

      Nederland

      Zwitserland

      TsjechiŽ
      Duitsland
      Denemarken
      Luxemburg
 

Links

 

Foto Album

 

Gastenboek

 

Home

 

Contact

 

Datum :  09 Ė 11 juni

Als we bij de familie in Frankrijk waren in november, werden we uitgenodigd naar de plechtige communie van GeneviŤve ís kleindochter, de dochter van Christine. We werden gevraagd om enkele fotoís te nemen. De dag voor we vertrokken, bekeek Phil al zijn fotomateriaal en maakte dat de batterijen opgeladen waren.


Zaterdag 08 juni: Een zaterdag voormiddag gelijk vele anderen, maar wel met de nodige voorbereidingen om naar NormandiŽ te vertrekken. Phil had mooi op tijd gedaan, zo konden we tegen 12u35 vertrekken. De GPS werd ingesteld zonder tolwegen, op die manier reden we nog eens dezelfde wegen af tot in Bourth. We moesten bellen naar Christine, als we nog een uurtje van daar verwijderd waren, wat we ook deden, maar niet direct antwoord kregen. Ze belde ons dan zelf terug toen we er bijna waren. Na juist vijf uur rijden, parkeerden we onze Mh voor de deur. We werden met open armen ontvangen en genoten in de tuin van een dorstlesser, samen met vrienden van Louis en Christine die uit Dreux waren overgekomen voor het feest, plezante mensen. De zon was ondertussen verdrongen achter de wolken, het koelde goed af. Phil ging ondertussen eens mee met Louis naar de feestzaal waar alles ondertussen reeds klaar stond voor de dag nadien. Bij onze terugkomst, reden we met de Mh naar de achterkant van de woning die we konden bereiken via een zijstraat. De tafel werd dus binnen klaargezet voor het avondeten. Na nog een aperitiefje aten we wat charcuterie met lekker Franse baguette en er werd ook nogal wat afgedronken. Na nog wat gepalaver ging iedereen met een goed humeur slapen tegen 22u45. Wij direct in de alkoof.
Zondag 09 juni: Tegen de morgen kregen we wat regen op ons dak en het hanengekraai rondde het werk af.
We stonden dus een verdieping lager tegen 6u45. Voor het eerst sinds de nieuwe antennemast was geplaatst, hadden we beeld op de tv zonder moeite, de nieuwe automatische antenne deed haar werk met stijl. We genoten in alle rust van de mooie wilde tuin waar we onze Mh hadden mogen parkeren en van een lekkere kop koffie. Fieís haar moest nog in de plooi gelegd worden, dus werd de boiler aangestoken zodat er warm water voorhanden was. We hadden tussen 8 en 8u30 afgesproken voor het ontbijt. Er waren croissants, chocoladekoeken en baguettes voorzien, we lieten het smaken. Iedereen liep er een beetje nerveus bij, het was tenslotte een groter feest dan dat we hadden gedacht en ze hadden het graag picobello. We hadden nog een uurtje over om ons klaar te maken, we spraken om 10u30 af aan de voordeur, zo moesten we niet terug door de natte tuin met onze aangepaste kledij voor het feest. Zoals afgesproken vertrokken we om 10u15 via de achtertuin en de zijstraat naar de voorkant van het enorme huis. De communicant vertrok juist naar de kerk, dat deden wij dan ook maar in het gezelschap van de broer van Louis. Er was nog niet teveel volk in de kerk, zo konden we onze plaats kiezen. Het was een mooie dienst, maar met enkel zeven communicanten was er weinig volk vooraan in de kerk. Tijdens de preek vernamen we dat de priester ook een Belg was, van Moeskroen. Jammer genoeg hadden we gemist met de keuze van onze zitplaats, zowel wij of Laura zaten links in de kerk, we zagen dus heel de dienst niks van haar. Het was ook verboden om fotoís te nemen tijdens de dienst, maar zonder flits zou het toch wel gelukt zijn. Na de mis was het dus een fotoshoot met een drukte van jewelste om en rond Laura. Zo leerden we nog enkele mensen kennen van de familie van Louis en Christine. Als deze afgelopen was, trokken we naar de feestzaal waar er reeds een paar mensen bezig waren met het prepareren van het enorme feestmaal.

Champagne met warme hapjes.

Le prince rosťe et sa suiteÖ

Lotte ŗ lí armoricaine

Noix de veau, sause morilles
Dames de compagnie
Fagot du jardin
Un air de Provence

Plat de pťtales

Farendole de nos provinces

Surprise !!

Le valet et ses serviteurs

Dit alles met aangepaste wijnen.

Ondertussen verzorgde de man van Dreux het muzikale, toen bleek het al om een ambiance familie te gaan, de dansvloer was bijna nooit leeg. Na de aperitiefhapjes, twee voorgerechten, hoofdgerecht kaas en dessert, begonnen ze een klein uurtje later opnieuw met het aperitief. Tussenin was er nog een heel mooi moment toen Louis zijn dochter uitnodigde voor haar eerste officiŽle dans, blijkbaar een mode in Frankrijk. Als hapje was er verrassingsbrood, nadien allerhande charcuterie met sla en als dessert minipasteitjes. Als de meeste gasten vertrokken waren, hielpen we met opruimen en de rest van de vaat doen. Als we terug aan de Mh waren, was het middernacht voorbij. Nog vlug de fotoís voor Louis op een stick zetten en ons zalig bedje binnen.
Maandag 10 juni: Phil was terug gewekt door de hanen om 6u30, maar na een sanitair intermezzo terug onder het donsdeken voor een half uurtje. Om 7u terug er vanonder om koffie te zetten. De zon was nu wel van de partij, zo hadden we misschien nog mooi weer om  naar huis te rijden. Fie bleef nog liggen tot 8u., maar een half uurtje later namen we al afscheid van Christine. Louis was reeds naar de zaal om verder op te ruimen, Laura daarentegen lag nog in haar bed. We vroegen gewoon de sleutel van de poort en gingen die terug gaan geven aan Louis in de zaal. Als we de straat inreden, was hij juist met een lading vanuit de zaal naar huis gekomen. We namen dus daar maar afscheid en kregen nog een pot bloemen en enkele flessen cider mee. Van daar reden we naar Francheville tot bij GeneviŤve en Antoine om daar nog vlug een goeie dag te gaan zeggen. Tegen 8u45 waren we er en palaverden nog een beetje over het feest. Van hen kregen we nog een zestal flessen Bordeaux mee, wij op weg. De GPS werd ingesteld zonder snelwegen, een 355Km in een kleine 7u rijden. Alles verliep vlot tot we over een overweg moesten die afgesloten was, dan maar gewoon rechtdoor rijden en ja, een beetje op de dool, geen probleem, het is nog heel de dag vakantie. Via kleine wegjes herkende onze GPS plots toch zijn weg en konden we gewoon verder. Het was ondertussen middag en we gingen op zoek naar een winkel waar we wat eten konden kopen. In Formerie vonden we een Mutant waar Fie een baguette en een drietal soorten kaas kocht. Op zoek naar een gezelligere plaats om te eten, die we enkele kilometers verder dan ook vonden, gewoon een open plaats midden in niemandsland, met iedere vijftien minuten een auto die voorbijkwam. Fie probeerde na het eten een tukje te doen terwijl Phil wat aan deze tekst werkte. Iets dichter bij huis stopten we aan het Bac-Du-Sus British cemetery in Bailleulval. Daar liggen 743 gesneuvelden van WW 1. 640 Engelsen, 48 Canadezen en 55 Duitsers. In Vimy zagen we pijlen staan naar een Canadees gedenkteken en een paar kerkhoven, wij daarheen. Eerst kwamen we aan een soort slagveld met enorme kuilen die bominslagen bleken te zijn. We zagen nergens een parkeerplaats, we parkeerden onze Mh dan maar zo dicht mogelijk bij de bomen en vertrokken op verkenning. Her en der waren er stukken loopgraven gemaakt. Iets verder kwamen we een groep Engelsen tegen die een begeleide rondgang kregen, iets verder beseften we dat het om een museum ging en we op weg waren zonder geld, dit lag nog in de Mh. We zagen ook nog een parking aan de andere kant van het domein, zo keerden we op onze stappen terug. We gingen verder op zoek naar het kerkhof en kwamen uit aan het grote Canadian cemetery nr. 2. Daar liggen 2241 Engelsen, 693 Canadezen, 2 Newfoundlanders, 19 AustraliŽrs, 7 Nieuw Zeelanders, 2 Zuid Afrikanen en 1 Indisch soldaat en zoals overal op deze kerkhoven, perfect onderhouden. Iets terug was er een klein kerkhof Cemetery CanadiŽn Givenchy Road waar er 111 Canadezen liggen. Van daaruit zagen we het Vimy ridge memorial, wij daarheen. We zagen bij het oprijden van de parking eerst een gedenkteken voor de gesneuvelde Marokkanen. Via een wijde weg kan je tot aan het monument wandelen, een pracht van een monument waar je aan de achterkant een prachtig overzicht krijgt van de omgeving, jammer genoeg waren plots de batterijen van het fototoestel leeg. Zo trokken we iets rapper terug naar de Mh, het eerste werk was andere batterijen in het toestel steken. We hadden nog een kleine 80Km te rijden. Langs kleine wegen bereikten we vlot Stasegem tegen 19u30. Een lange maar heel aangename dag met veel afwisseling, zowel op de weg of van hetgeen we gezien hebben.

Fotoís


© Phil en Fie 31/03/2016