Door Danny Lingier

James Vanlandschoot en Sjef Dewilde waren de eerste aanvallers. Onder impuls van Leif Hoste, Niko Eeckhout, en Wim Vansevenant liep aan kilometerpaal 130 alles weer samen. Bart Despiegelaere waagde nog zijn kans in de finale, maar zonder succes. De lepe Day, niet voor niets Australisch tijdritkampioen in 2003, toonde hoe het wél moest. Roy Sentjes won de pelotonspurt voor Wouter Weyland en Rudi Kemna. "Een geschenk uit de hemel", lachte de Aussie zijn tanden bloot. "Straks kan ik toch mijn contract verlengen bij MrBookmaker."
Eerste West-Vlaming werd Niko Eeckhout op een achtste plaats. "Triestig, triestig, triestig", sakkerde de coureur van Chocolade Jacques. "Op deze manier beleef ik er absoluut geen plezier meer aan. Ze keken allemaal naar mij. Kromde ik even mijn rug, dan kleefde een klad renners aan mijn wiel. Mijn achterwiel was nog nooit zo populair. Zelfs als ik me helemaal liet uitzakken bleven sommigen me koppig achtervolgen."

"Ach, dit is gewoon onvoorstelbaar. Toen Day in de finale weg knalde, bleef iedereen zitten. Ik had de goede benen, maar omdat niemand bougeerde hield ik me ook gedeisd. Sommigen deden gewoon zot in de spurt. Zoveel risico’s nemen voor een tweede plaats zag ik niet zitten. Ik heb drie à vier uur serieus kunnen vlammen en dat was het enige positieve. Zielsjammer dat we zondag niet mogen starten in Parijs-Tours. Met deze conditie had ik iets kunnen forceren. Soit, mijn seizoen kan sowieso al niet meer stuk."
Toch dobbert de 34-jarige Wielsbekenaar niet doelloos rond. "De sluitingsprijs van Putte-Kapellen laat me helemaal niet koud. Het kan nog leuk worden. In de individuele rangschikking van het continentale circuit kan ik nog de eerste plaats veroveren. Het blijft een uitdaging."

TERUG