Niko Eeckhout: naar Chocolade Jacques

Voor eigen rekening

Bessèges – Niko Eeckhout heeft de dijen van een stevige boxer. Vorig jaar stelde hij die ten dienste van Lotto, maar hij veranderde van werkgever en is nu de speerpunt en wegkapitein bij Chocolade Jacques T-Interim, Dé kweekvijver van jong talent. Met een deur open voor eigen prestaties, want daar was het hem om te doen. "Bij Lotto waren er een paar communicatieproblemen waar ik me niet goed bij voelde, mijn laatste twee jaar waren er niet zoals mijn eerste twee. Ik ben een type renner dat het best rendeert als hij voor eigen palmares kan zorgen. Daar putte ik altijd mijn persoonlijke motivatie uit. Als je je echter wegcijfert voor McEwen lukt dat niet. Het was logisch dat ik Robbie een handje toestak, maar ik beken dat ik liever zelf derde was geworden dan dat ik zijn sprint lanceerde," klinkt het eerlijk.

Bij Chocolade Jacques T-Interim kan Eeckhout zich wél uitleven. In de Ster van Bessèges eindigde hij alvast drie keer in de top-5, terwijl hij tussendoor wegkapitein speelde voor zijn jonge ploegmaats. «Van mij moeten ze niet verwachten dat ik ga speechen of zo. Feit is wel dat ik op de 14 jaar die ik nu prof ben, veel ervaring opdeed. Ik weet wat profwielrennen is,» aldus Eeckhout.

Nico Eeckhout: «Ik wijs hen erop dat ze hun stiel moeten stelen. Hiermee bedoel ik dat ze hun ogen de kost moeten geven. Ze moeten kijken en bestuderen. Zoals ik dat destijds deed. Ik leerde bijvoorbeeld heel veel van Andreï Tchmil. Andreï zei niet veel, maar toch was hij erg waardevol. Ik hield hem in de gaten. Dat moeten de jonge renners in onze ploeg ook doen: hun ogen de kost geven. Zo leren ze de details en die zijn heel belangrijk.»

«Ik maak natuurlijk niet meer deel uit van een Pro Tourploeg. Op dat gebied doe ik slechter, maar qua prestaties kan het tegenovergestelde waar zijn. Ik vraag me trouwens af of ik wel een Pro Tourrenner ben? Het zou toch maar geweest zijn om 100 km op kop te rijden. Ik vind het veel belangrijker dat ik nu zelf af en toe een paar koersen kan winnen. Welke maakt niet uit. Winnen is winnen. Ik zal dan opnieuw voldoening en plezier in mijn job beleven.»

Vroeger heel intens, nu minder. Het was heel goed voor mijn karakter. Eerst en vooral omdat ik er heel vroeg voor moest opstaan. Ik deed het samen met een paar triatleten uit mijn buurt die het zwembad afhuurden om zes uur 's morgens. Ik moest er bijgevolg om half zes voor uit mijn bed. Bovendien deed ik het op de nuchtere maag. Zonder ontbijt, waardoor ik extra kilo's verbruikte. In november was ik er nog mee bezig, nu niet meer.»

«Ik legde andere accenten. Ik fietste opnieuw heel veel kilometers: vier uur in december, vijf uur in januari. Ik bouwde geleidelijk op. Ik trainde minder intensief. De voorbije jaren deed ik te veel en oefende ik te hard. Met het gevolg dat ik eigenlijk vermoeid aan het seizoen begon. Ik was nooit echt fit, wat nu anders zal zijn.»

«Ik wil vanaf Nokere Koerse op niveau zijn. Dan zal ik er staan in Waregem, Harelbeke, de Driedaagse van De Panne en de Ronde van Vlaanderen. Het Volk en Kuurne komen wellicht nog iets te vroeg,»

«(lacht) Jammer voor Jacques, maar liever geen chocolade. Ik moet er echt voor uitkijken, want ik ben inderdaad nogal zwaar van postuur. Ik meet 1 m73, weeg 76 kg, heb een vetpercentage van 8 %. Er zijn renners die een knieschijf hebben die de helft is van de mijne. Diëten doe ik echter niet meer. Vorig jaar wel, maar dat leidde nergens toe. Nu pak ik het op dat gebied rustiger aan, maar ik voel me des te beter.»