«Het heeft uiteraard een bepalende rol gespeeld. ik had nog nooit iets gebroken, maar van het eerste ogenblik af tel ik tegen de dokter: ‘Het voelt alsof er een breuk is’. Pas na twee weken werd mijn instinctieve diagnose bevestigd. Maar als ik achteraf alles op een rijtje zet, moet ik toegeven dat ik de voorbije maanden vooral mentale problemen heb gehad. Van in het begin van het seizoen liep ik al te piekeren, ik wilde in 2002 perse bewijzen dat mijn resultaten van vorig jaar geen toeval waren geweest. Voor wie of wat eigenlijk? Uit eindelijk is wat ik weet het belangrijkste, niet wat anderen denken. Maar ik heb het me zelf erg moeilijk gemaakt en weet niet waarom.»

Eeckhout liet zich al een keer ontvallen dat hij blij is in het wielrennen een uitlaatklep te hebben gevonden voor zijn agressie. Was hij de voorbije maanden in het leven van iedere dag dan agressiever?

«Nee. Ik heb het allemaal vanbinnen verwerkt. Ik kon me maarniet ontspannen, vond geen rust Dan ben ik geen gemakkelijk mens om mee te leven. Het zou veel eenvoudiger geweest zijn als ik kalm was gebleven, maar ik ben zoals ik ben en ik denk niet dat daar nog veel gaat aan veranderen.» Eeckhout, een jaar geleden vanwege zijn successen vaak beschermd renner, heeft nu veel meer in dienst van anderen gereden. Een pijnlijke stap terug?

"Ik ben een winnaars type, altijd geweest. Succes werd al in de jeugdreeksen van mij verwacht; ik heb nooit anders geweten. Wanneer ik mijn werk als helper deed, is dat wel eens door mijn hoofd gegaan maar verder ging het niet. In april werd mij al een nieuw contract aangeboden, dat zou niet het geval zijn geweest als ik mij niet professioneel had gedragen. Maar ik heb nu wel ervaren wat het moeilijkste is aan het vak van wielerprof de slechte momenten doorbijten. Ik heb in 2002 meer afgezien dan in de negen seizoenen daarvoor."
Grote vooruitgang geboekt in2001, dus uitzicht op beter verdienen, zeer welkom met drie kinderen en een nieuwgebouwd huis. Heeft hij ervaren dat het bij tegenslag is zoals in de processie van Echternach: één stap vooruit, twee achteruit? "Je hebt mensen die nog maar de helft van hun handtekening hebben geschreven onder een contract of ze beginnen al te hengelen naar meer geld. Wat dat betreft ben ik een eenvoudige jongen. Ik heb mijn naam gezet onder een contract tot einde 2004, dat wil zeggen dat ik tevreden ben over de cijfers die op papier staan. Mijn falen is mij niet aangerekend, manager Sercu heeft mij correct behandeld.»

WK ZOLDER
Van een goed seizoen kan geen sprake meer zijn, vindt Eeckhout. Al zou de wereldtitel natuurlijk veel goed maken. Maar waarom zou bondscoach De Cauwer in Zolder op Rambo rekenen? "Omdat ik zonder pretentie mag zeggen dat ik tot de twaalf beste Belgische renners behoor op dit parkoers. En omdat ik prof genoeg ben om de ploeg belangen te verdedigen. Vorig jaar had ik er geen probleem mee dat gezegd werd dat ik in Lissabon weinig kon gaan doen. Dat is nu anders. Maar misschien ziet José De Cauwer het zo niet Over een week maakt hij zijn selectie bekend, als ik er bij ben ga ik me volledig concentreren op Zolder. Dat kan ik nog, al zeg ik het zelf. In de film komt Rambo toch ook altijd weer boven water?»

Roger DE MAERTELAERE