(schatert) "Op training ja, maar nog niet in de Ronde zelf. Ooit reed ik eens mee tot de buurt van Geraardsbergen. Vorig jaar zat ik in het groepje dat tot op de Côte du Trieu voorop bleef. Daar was mijn lied uitgezongen. Ik heb die overdrive niet in de benen. Van Petegem en Planckaert kunnen die hellingen blijven opstormen. De Nokere berg lukt wel nog, maar die puist is niet te vergelijken met de ketting van heuvels die je in de Ronde moet verwerken."
In Harelbeke kreeg je zaterdag van gastcommentator Hoste kritiek omdat je na de Taaienberg nodeloos naar de vluchters sprong.

"Ik wist wat ik deed. Er was al fel gekoerst. Waren Wauters en Hvastija dan ook oliedom? Ik hoopte dat dat groepje voorop zou blijven. Ik wou gewoon anticiperen om na de Paterberg nog in de kop te blijven. Ik weet wat ik kan en niet kan. Zo behoort Harelbeke tot de mogelijkheden als werkelijk alle omstandigheden meezitten. De Ronde eveneens, op voor waarde dat ik meezit in een groepje dat van start tot aankomst wegblijft. Dat gebeurt misschien om de vijftien jaar. Dus dien ik zondag het Lotto-collectief. Met Van Petegem, Tchmil en Baguet hebben we misschien drie kopmannen."

"Zeker weten, de Oude Kwaremont. Dat ligt me helemaal niet. Het is alsof ik van de ene kassei op de andere spring. Zaterdag reden er daar tien renners weg, ik passeerde als elfde, maar kon niet aanklampen. De Kwaremont blijft mijn zwarte beest."

"Dat was de sensatie van mijn jeugd. Ik koerste nog niet toen ik al met de wielertoeristen naar Melden trok. De Ronde van Eric Vanderaerden, getooid met de driekleur, en het incident – Skibby behoren tot mijn verste Rondeherinneringen. Zondag is het voor mij een gewone werkdag in functie van de ploeg. In koersen als Gent-Wevelgem en de driedaagse kom ik wel aan met het gevoel dat ik de zaak kan afmaken. Ik ben een realist"

door Hugo COOREVITS Zottegem