In vergelijking met wat er zich begin maart tussen Gent en Lokeren aandient is de Ster van Bessèges slechts Spielerei Dat beseffen ze bij Lotto ook wel. Maar het is toch altijd leuker vast te stellen dat de machine geolied loopt in plaats van de komende weken nog te moeten bijstellen. Dat is de les van Besseges", oordeelde sportdirecteur Jef Braeckevelt. "Zaterdagmorgen beslisten we de koers in handen te nemen. We kenden geen enkel moeilijk moment en ik zag bij ons ook geen enkele zwakke schakel." Eeckhout heeft zijn rentree bij Lotto alvast niet gemist. Rambo is dus meer dan de koning van de Belgische tweedeklassecoureurs, waarvoor hij verleden jaar nog versleten werd. "Die bloemen in Aubagne deden wonderen. Met de Omloop voor de deur is het vertrouwen de hoogte ingejaagd. Aan tafel wordt er gelachen en blijft ieder een wat hangen. Dat is nog dikwijls de belangrijkste parameter gaf Eeckhout aan. "We kunnen het in Lokeren afmaken en hebben daartoe meerdere ijzers in het vuur. Zaterdag reed de ploeg in de heuvelzone twintig kilometer op kop en er schoten meteen veertig renners van de grote groep. Wij deelden doorlopend de lakens uit. Dat bracht voor mezelf wel wat stress mee, maar als sprinter heb ik daar ervaring mee. Zowel in mijn maidenjaar als in mijn periode bij Palmans werkte het team altijd voor mij. Hoed af voor Tchmil die nog wat harder doorduwde zodat iedereen murw zat. Dat vergeet ik straks niet. Hij kon zich net Zo goed reserveren voor zijn opdrachten.

Met de eindzege in de Ster van Bessèges is de carrière van Eeckhout opnieuw gelanceerd. Het was al viér jaar geleden dat hij nog eens buiten de landsgrenzen won. Vorig jaar verzamelde hij 495 UCI-punten; nu sprokkelde hij in vijf dagen 115 eenheden Het kan tellen "Mooi meegenomen. Mijn streefdoel is 600, met een kanjer van eerste categorie ertussen. Ik kon me geen mooiere terugkeer in de oude stal dromen", blikte de negendejaars terug

"Wat ik kan mee pikken, pik ik mee. Morgen kan het gedaan zijn. Ik heb de voorbije jaren al voldoende tegenslag gekend. Het eerste seizoen won ik acht wedstrijden, maar daarna begon mijn lijdensweg. Mijn broer Jan verongelukte, een seizoen lang raakte ik op de sukkel met de linkerknie Na een tocht langs vijftien ziekenhuizen werd de juiste diagnose gesteld. Einde ‘98 werd ik geopereerd aan de achillespees. Pas de afgelopen twee jaren was ik probleemloos." Zijn uitmuntende conditie komt niet uit de lucht gevallen. De voorbije maanden werkte hij nog meer dan in het verleden naar februari toe. Drie keer per week lag ik vanaf 6 uur in het zwembad van Zwevegem waar ik aan aquajogging deed. Tussen acht en negen trainde ik nuchter een uur op de rollen en pas daarna begon de arbeid op de weg. Drie keer per week dook ik ’s avonds de fitnesszaal in", lichte hij in zijn copieus winterprogramma toe.
"Dit is de mooiste job die er bestaat. Ik ben de dertig gepasseerd, maar ik ben nog altijd hyperambitieus en voel dat ik nog een marge heb. Als het aan mezelf ligt blijf ik tot mijn veertigste coureur. Straks word ik voor de derde keer vader. Wanneer het dit keer een jongen is draai ik hem een golfstick of een tennisracket in de handen. De inspanningen zijn te vergelijken, de gage niet", knipoogde Eeckhout, die de zevende Belg is op de erelijst van L’Etoile de Bessèges.

Hugo Coorevits