GP Rik VAN STEENBERGEN

"Ik ben een renner die het moet hebben van wedstrijden waarin er hard gekoerst wordt. Als ze 150km Wandelen en pas op het einde doorvlammen, val ik buiten de prijzen. Maar als ze er van in het begin de pees op leggen, komen de sterksten in de finale naar voor en ben ik erbij." Eeckhouts zelfanalyse was van toepassing op het wedstrijdscenario. Toen na 55 km twaalf man op de loop gingen, was de Lotto-Adecco-pion er al bij. Met acht anderen bleef hij honderd kilometer lang voorop: nationaal kampioen Ludovic Capelle, Chris Peers, Hans De Meester, de Fransen Nicolas Jalabert, Durand en Saugrain, de Nederlander Vierhouten en de Duitser Grabsch.

Alleen Eeckhout en Jalabert bleven voorop, toen een aanzienlijke groep op het punt stond aan te sluiten. Het duo werd uiteindelijk bijgehaald door een zestal: Nico Mattan, Paul Van Hyfte, Marc Wauters, Kristof Trouvé, Geert Omloop en de’Nederlander Van Bon.
"Ik dacht dat het beste er bij mij af was", beweerde Eeckhout na zijn tiende seizoenzege (waaronder Dwars door Vlaanderen), de 33ste van Lotto Adecco. "Daarom hield ik me een hele poos afzijdig om te recupereren. Mijn aanval op zes kilometer van de finish plaatste ik omdat, ik er helemaal niet zeker van was Van Bon te kunnen vloeren. Ik rekende er eigenlijk op dat ik Mattan of iemand anders zou meekrijgen. Tot mijn verbazing bleef ik alleen. Verdorie, wat heb ik mezelf nu aangedaan?, vroeg ik me af. Die laatste kilometers waren vreselijk hard. Al twee dagen heb ik last van een verkoudheid."
De concurrentie merkte alvast niks van enige verzwakking bij Eeckhout. "Voor Niko zullen ze een apart soort wedstrijden moeten organiseren, waar hij alleen kan rijden. Zoals bij de jongste tijd bezig is, lijkt hij van een andere planeet te komen", vond Geen Omloop, opnieuw tweede. "Eeckhout versnelde op het lastigste stuk van de omloop. Er was niks tegen te beginnen", moest zelfs Nico Mattan erkennen.

Eeckhout zelf bleef doodnuchter hij die complimenten. "Niet overdrijven, hé. Ik ben de fase voorbij dat ik dacht dat ik alleen maar kermiskoersen kon winnen. Walter Planckaert heeft me op internationaal niveau getild. Ik ken mijn kwaliteiten maar ook mijn beperkingen. In de ploeg loopt het dit jaar allemaal op wieltjes. Het moreel is er bij iedereen en er is geen onderscheid tussen een eerste of tweede rij. Het draagt allemaal bij tot mijn succesreeks. In Parijs-Brussel zal ik geviseerd worden. Een klassieke overwinning zal ik uiteraard niet laten liggen. Toch maak ik me niet extra druk voor zaterdag. Ik kan en mag er winnen, maar het hoeft niet persé. Mijn seizoen is al meer dan geslaagd.
- Marc Dewinter