DIRK MEULDERS

Niko Eeckhout is duidelijk op weg om weer aan te knopen bij een beter verleden. De Palmans-pion slaat niet tilt bij de rist hoogstandjes die hij in de voorbereiding liet noteren. Vorig weekend nog tweede in de Omloop van het Waasland. Daags voordien twaalfde in de GP Bodson.

«In de finale in Helecine zat ik te ver achteruit toen de beslissing viel. Bovendien was Van Dijck mee. ‘s Anderendaags werd ik door een sterke Koerts zuiver gevloerd in de spurt.» Hoe ook, Eeckhout fietst opnieuw op niveau. Een ontbolsteren als bijna dertigjarige? «Ze zeggen dat een renner op zijn best is tussen zijn achtentwintigste en dertigste. Bij mij mag dat ongetwijfeld een beetje opgeschoven worden. Zo goed als twee jaar stond ik uitgeteld aan de kant. Pas vorig jaar bleef ik een hele campagne zorgenvrij.» Verlost van lichamelijke beslommeringen pakte Eeckhout met zeven overwinningen meteen trefzeker uit. «Toch hield ik weinig voldoe ni over aan de jongste editie. Mijn voorseizoen ging volledig de mist in. Het was de na sleep van het vele maanden uit competitie zijn die het ver knoeide.» Intussen heeft Eeckhout stiekem zijn zinnen gezet op het klassieke voorseizoen. Focust hij ronduit op een overwinning in een grote koers. «Mijn winter viel dik mee. Een van de beste van de jongste jaren. Ik heb het anders geweten», gniffelt hij. In de voorbereidingskoersen tekende Eeckhout zelfs nadrukkelijk present. «Het begon nochtans slecht. In Bessèges liet ik al op de eerste dag een opgave noteren: buikgriep. In de Ruta Del Sol voelde ik me al een stuk beter in mijn sas. In een rnassaspurt plaatste ik me tussen al de grote spurtkannonen als vijfde Goed voor de moraal. De Ronde van Murcia stelde me helemaal gerust. Ik was er goed voor een vierde en een zevendeplaats. Vooral de zevende stek in de tijdrit sterkte het vertrouwen.»
Een man dus om de volgende weken in de gaten te houden: Niko Eeckhout. Want twijfel er niet aan, de conditie staat op punt. Bovendien kan Eeckhout rekenen op een rijtje bedrijfszekere ploeg maats. «We trekken met een sterke Palrnans-ploeg op pad. Van Dijck liet al één en ander zien en Wim Feys raakt stilaan vol uit op dreef na een griep aan val tijdens het openingsweekend.»
In die opener op eigen bodem was ook Eeckhout niet zo gelukkig. «Op de Molenberg zat ik iets te ver toen in de Omloop een eerste groepje wegreed. ‘s Anderendaags in Kuurne schoof ik op de Kluisberg onderuit.» Gelukkig zonder averij in het koppeke, want hij is strijdlustig, de kopman van Palmans.
Noem me geen kopman. Een handje hulp, dat durf ik vragen, maar kopman.- - Hendrik Van Dijck is de man wiens kaart voluit getrokken wordt. Voor mij ligt er een rol als beschermd renner weg. Dat heeft ook zo zijn voordelen.»
«VanDijck en Feys, dat zijn vechterstypes. Mannen die de boel moetendoen ontploffen. Terwijl ik kalm kan blijven me in de wielen kan zetten. Wachtenop de foutjes van anderen om in de spurt met een stel snelle benen uit te pakken.»
Wedden dat Eeckhout straks in koersen genre Waregem en Harelbeke en Misschien ook al in Nokere toont dat hij meer kan dan alleen maar spurten.