De zon was er, het publiek was er – nog talrijker dan vorig jaar - en er tekenden vooral veel goeie renners pre sein. Het begon ook goed, van meet af aan gingen de 155 deelnemers er keihard tegen aan, bijwijlen boven de 60 km per uur. Maar toch werd deze 85ste editie van het Kampioenschap van Vlaanderen geen spektakelstuk.
Je zag het zo aankomen. Na de tweede ronde vormde zich een kopgroep van vijftien, na genoeg al de belangrijkste teams hadden hun mannetje voorin. Weinigen die eraan dachten nog een serieuze achtervolging op te zetten; favorieten als Van Petegem en Vanhaecke waren eraan voor de moeite.

Dat doet uiteraard niets af van de verdienste van Eeckhout & co. "Voorin was de samenwerking voortreffelijk"; zei de winnaar achteraf. "Ik weet zo stilaan hoe je Koolskamp tactisch moet aanpakken. De kunst bestaat erin de achtervolgers niét te laten terugkomen. Met z’n vijftienen naar de meet trekken leek me een risico, zeker in het gezelschap van Kemna en Koerts, recent nog winnaar van een massaspurt in de Vuelta. Vandaar mijn late uitval ; mijn gezel Talen hoefde ik niet te vrezen."

Aangename verrassing was de aanwezigheid in de kop groep van Didier Deceuninck, stagiair bij Spar-Oki. De 24- jarige Handzamenaar tekende eerder bij De Lombarden voor een beresterk seizoen, was op alle grote afspraken present, maar is niet echt een winnaar stype. "Blijkbaar hebben de profploegen meer aandacht voor een zeldzame uitschieter dan voor goeie regelmaat. Dit was mijn vierde koers bij de grote mannen, mijn beste resultaat tot nu toe. Hoe dan ook een bevestiging dat ik klaar ben voor de overstap."

(PC)