Niko Eeckhout woont in Ooigem, slechts vijftien kilometer van Koolskamp. Bij de bookmakers kreeg je hem voor de start in het beste geval aan 3,5/1. Streek renner en topfavoriet. Als zo iemand wint, wordt het op applaus onthaald. Toch klonk het niet zo hard als de vorige keren. De toeschouwers had den ondanks de nazomerse middag en het puike deelnemersveld geen waar voor hun geld gekregen. In de tweede van vijftien ronden kwam er een kopgroep tot stand van vijftien man. En meteen was het wedstrijdverhaal voor driekwart geschreven. Lotto Adecco, dat met enkel Christophe Detilloux voorin het zaakje niet vertrouwde, stribbelde een paar ronden tegen. Toen zij de armen lieten zakken, bleef ook de rest poeslief zitten.

Het gevolg laat zich raden. Op een hand vol moedige achtervolgers na, dreigde het hele peloton gedubbeld te worden zoals in de UP Briek Schotte eerder deze week. De wedstrijdjury liet het niet zo ver komen en stuurde de klauwloze leeuwen vier ronden voor het einde naar de kleedkamers.

,,In de kopgroep was bijna iedere ploeg vertegenwoordigd. En we gingen er flink tegenaan. Dan is het ontzettend moeilijk om terug te keren", probeerde Eeckhout de passieve houding van het gros van zijn collega’s wat te vergoelijken.

De Palmans-renner droeg er zorg voor niet met zijn krachten te woekeren vóór de finale. De drijvende kracht van de vlucht was hij allerminst. Maar tijdens de ultieme vijftien kilometer stak Eeckhout wel nadrukkelijk de neus aan het venster. De sprinter koos resoluut voor de aanval. ,,Met Koerts, De Jongh en Kemna zaten er nog drie vlugge kerels vooraan. Een dubbeltje op zijn kant, als ik de laatste rechte lijn afwachtte." Tweemaal werd Eeckhout afgeblokt. Met zijn derde poging forceerde hij het ideale scenario. ,,Peers was weggesprongen met De Jongh. Ik reed er naar toe en blies even uit. Toen anderen op het punt stonden aan te sluiten, wipte ik van achter die twee hun rug weg. Enkel Talen kwam nog terug.." Talen, in zijn beste jaren bekend als John Beton, op zijn retour nu maar toch nog krachtpatser genoeg om enkele kilometers snoerhard door te kachelen. Een betere bondgenoot voor, het slot kon Eeckhout zich niet dromen. Des te meer omdat hij de Nederlander in de sprint niet hoefde te vrezen.

Naast zowat een dozijn tweede plaatsen toch de vijfde seizoenszege voor Eeckhout, die volgend seizoen weer in eerste divisie mag rijden, bij Lotto-Adecco. ,,In ‘97 en ‘98 kon ik het daar niet ‘helemaal waarmaken. Deze tweede kans om me ook internationaal meer te manifesteren wil ik niet laten liggen. Daarvoor moet ik nog vijf procent beter worden. Die progressiemarge moet er nog zijn, al word ik straks dertig."

Marc Dewinter