"Als ik bij Palmans presteer wat me bij Lotto nog lukte, word ik een: held." Nico Eeckhout zit er niet mee dat hij zijn stap naar omhoog meteen gevolgd zag door een tred naar beneden op de waardeladder. "Geen mooier voorbeeld dan Johan Museeuw: er mag niéts verkeerd gaan of het seizoen is om zeep. Ik was vorig jaar nauwelijks een paar maanden bezig."

Het Jerommeke van Wielsbeke had het aan zijn licht ontvlambaar spurtkanon te danken dat hij na vier jaar Collstrop voor het seizoen 1998 door Lotto bij de lurven was gevat. Maar de somberheid van de wintermaanden bleef tot diep in de zomer duren.

"Tegenslag, niets dan tegenslag", jammert hij. "Ik begon aan het seizoen met een blessure aan de achillespees en die bleef mij plagen tot na de Tour. Twee heelkundige ingrepen waren er nodig, de Laatste eind april. Het najaar zorg de voor mijn hergeboorte. In de regionale wedstrijden stak ik er met kop en schouders bovenuit. De beloning kwam er in Koolskamp, waar ik Tom Steels achter mij hield. In een massaspurt kan ik mij niet placeren, maar als ze me in een kleine groep meenemen naar de streep mogen de anderen het vergeten. Lotto liet me misschien te vroeg vallen, maar wie ben ik om daar commentaar op te geven? Revanchegevoelens zijn mij vreemd. Toch wil ik straks bij Lotto een belletje aan het rinkelen brengen. Een winnaar heeft altijd gelijk en dat gelijk wil en zal ik afdwingen.

Eeckhout heeft zijn wenslijstje klaar: UCI-punten pakken en een mand vol koersen winnen. Is zijn ultieme betrachting na de komende campagne ‘opnieuw hogerop klimmen?

"Ik ben te nuchter om te dromen", lacht Nico de vraag weg. "Bovendien: deze ploeg ligt me. Structureel honderd procent in orde, een mooi programma en Walter Planckaert en ik weten wat we aan elkaar hebben. Als ik voor Palmans presteer wat ik in Lotto-shirt neerzette, word ik een held. Ik wéét gewoon dat ik een paar keer het podium haal, maar hoe vaak hangt af van de conditie. Als ik super ben, schuw ik niets of niemand. Ik weet net zo goed dat een ereplaats in Parijs-Bourges bij Palmans voor een feest zal zorgen, terwijl Lotto daar zijn neus voor ophaalt. Normaal, hoor, voor een ploeg van dat niveau, maar toch."

De conditie is goed. Eeckhout pakte de voorbereiding enigszins anders aan. Hij spiegelde zich aan zijn vriend Jo Planckaert "Ik werkte niet uitsluitend aan de uithouding maar ook op de pols en bouwde regelmatig interval trainingen in. Benieuwt of de raad van de dokters en van Jo rendeert. Intussen gaan we door met de opbouw. De Tour Down Under hebben we gehad, komende week wacht de Ruta del Sol, een té zware klus voor mij. Misschien was Bessèges beter geweest, maar ik wil niet mopperen. Hoe ver ik finaal sta, zal blijken in de klassieke openingswedstrijden bij ons.

Ik lig erop gebrand om in de finales van de Omloop Het Volk en Kuurne-Brussel-Kuurne een hoofdrol voor mij op te eisen. Lukt dat niet, dan dwing ik mezelf de kalmte te bewaren. Dan prent ik me één zaak goed in: verder werken en afwachten tot het zover is."