"Ja, als het zo voortgaat, mag ik die drastische maatregel gelukkig schrappen", liet Niko zijn gave witte tanden zien. "Nu, ik stelde nooit een precies aantal overwinningen in het vooruitzicht. In feite ben ik al gelukkig als de ploeg wint. Vandaag is het mijn beurt, al voel ik vooral vreugde om de collectieve manier die eraan ten grondslag lag. De Palmans-maats hebben zich honderd procent voor mij ingezet, toen het er in de laatste ronde naar uitzag dat ik voor de bloemen zou kunnen sprinten. Ik genoot haast terwijl ik in het zog van de ‘trein’ werd meegezogen. Dit was copybook, enne... drie op drie,hé!"

De jammerklachten uit het voor jaar zijn dus opgedroogd in het team waarin ook Jurgen Ver meersch steeds beter zijn draai vindt. Eeckhout: ,,Ik heb Walter Planckaert zelf nog gesust. Panikeren hoefde niet, zelfs niet toen het slecht ging. Nu het veel beter loopt, blijft de druk. Want ook al is dit maar een kermiskoers, winnen is belangrijk voor dit team. Tweede worden was in Heist even min slecht. Alleen sloven de jongens zich in principe niet voor dat doel uit. Ereplaatsen zijn welkom in grotere koersen, wanneer er bijvoorbeeld UCI-punten te verdienen zijn. Daar is later op het jaar nog voldoende gelegenheid toe" refereerd Niko niet alleen naar het Belgisch kampioenschap.