Het telefoontje van Niko aan moeder Eeckhout was niet eens gelogen." Na een slopende campagne deed ik het een paar weken kalmer aan", aldus wielrenner Nico Eeckhout (28). Om weer op te bouwen wilde ik op eigen initiatief een stage inlassen, van 8 augustus in Saint-Raphael. Ons tweede kindje werd verwacht voor eind augustus. Vooraleer we vertrokken, liep mijn vrouw voor alle zekerheid nog eens langs hij de gynaecoloog. Alles in orde. Het nog niet voor direct…"

Toch werd het een stage zonder fiets. Het was niet door het water van de Middellandse Zee dat men plots nattigheid voelde. De TGV was nog maar halfweg toen het nieuwe Eeckhoutje begon aan te dringen om ook eens iets van de wereld te zien "De eerstvolgende halte was Lyon. Na lang aandringen was een taxichauffeur bereid ons naar het Hôpital Edouard Herriot te brengen. Daar kwam Marie gezond en wel ter wereld. Op haar identiteitskaart staat dus geboren in Lyon’. ‘t Is eens wat anders "

Beiden werken voor de transportsector

Terwijl Nico Eeckhout (zonder extra oefenkilometers) alweer in de wielerpelotons rijdt, ontfermt Isabelle zich over de baby en het zeventien maanden oudere zusje Julie. Het wordt voortaan wat moeilijker om nog een wielerwedstrijd bij te wonen zegt de rennersvrouw, "Tot voor kort volgde ik zowat al de Belgische koersen waarin Nico aan de start verscheen. Ook de klassiekers. Mijn broers kennen de Vlaamse Ardennen als hun broekzak, zijn specialisten in het afsnijden. Ik zal het dus vanaf nu op de TV moeten volgen. Opnieuw op voorwaarde dat Nico meedoet, want zo fanatiek ben ik nu ook weer niet." De broers waarvan sprake, zijn Andy en Lieven Desplenter ooit zelf coureur. "Ik was dus al van jongs af vertrouwd met het wielrennen". Vertelt Isabelle. "Onze Lieven koerste en trainde samen niet ene Jan Eeckhout Op een keer had die zijn broer mee. (Lacht) En jawel die Nico kwam voort mee! Hij was toen nog junior. Verkering hebben met een renner, ik wist wat me te wachten stond. Mijn broers trokken tijdens de weekends evenmin naar de discotheek. Ja, een zeldzame keer tijdens de winter. Maar denk maar niet dat ik in mijn jeugdjaren iets gemist heb. Ik was immers ooit kotstudente…."
Isabelle Desplenter volgde de richting expeditie, is tegenwoordig verbonden aan de transportfirma Transvago in Waregem. En zeggen dat Nico voor Palmans rijdt, ook al een transportbedrijf — ,,Maar geen rechtstreekse concurrent !"

"De echtgenote worden van een beroepsrenner, sommigen vinden het een hele aanpassing, maar persoonlijk had ik daar weinig problemen mee. Er komen bij ons geen twee verschillende potjes op tafel."
"Mager vlees, pasta’s, ik eet het méé, ik ben het zo gewoon en liet is goed voor de lijn!" "Let wel, ik leef niet als een pater" zegt Nico..Té blijft niet duren. Maar het gebeurt toch maar zelden dat we naar het frietkot trekken. Het zegt me weinig. In tegenstelling tot sommige oud-renners wil ik na mijn carrière geen buikje. Ik hoop verder op een gezonde manier te leven."

Schrijf dat maar in de krant!

Rennersvrouwen leven vaak ook op weduwschap. "Toen hij bij Lotto reed, waren er om de haverklap stages", vertelt Isabelle Tijdens het prille voorjaar was hij soms voor drie weken weg. Bessèges, Ronde van de Middellandse Zee, Enzovoort. Dat is niet zo prettig. neen. Tegenwoordig zijn die periodes van uithuizigheid minder lang. Zo’n weekje brengt zelfs enige rust in huis. Er is minder was en ik moet me minder schoffelen – uit werken gaan, kindjes, op tijd voor eten zorgen. Logisch dat het hele huishouden voor mij is bestemd. Na zes uren trainen kan ik van Niko moeilijk verlangen dat hij nog eens begint te dweilen..."
"Dat zijn zaken voor later", lacht Nico. "Dan word huisman."
"Ho maar, schrijf dat maar in de krant" voegt Isabelle er meteen aan toe. ..Gezegd is gezegd Welke wedstrijd mevrouw Eeckhout haar man nog eens wil zien winnen? "Laat ons realistisch blijven. Zoiets al Dwars door België of de E3 Prijs in Harelbeke zou al mooi zijn. Of als het parcours een beetje meezit, het Belgisch kampioenschap." Een haalbare kaart?", haalt Nico de schouders op. "Ik lig daar eerlijk gezegd niet wakker van. Als renner probeer je altijd te winnen, zoveel is duidelijk. Maar dergelijke grote wedstrijden moet je ook aankunnen. Soms kom ik nét dat tikkeltje tekort. En het moet Wat meezitten."
"De conditie van mei en juni had er al in liet voorjaar moeten zijn. Geloof me, als ze me in Waregem of Harelbeke ooit eens meedoen naar de meet, hebben ze aan mij een kwaaie klant Op Belgisch niveau is momenteel enkel Steels een rappere spurter.
Dat spurtwapen heeft Nico Eeckhout moeten herontdekken Bij Lotto was ik knecht, streed ik zelden op de eerste rij Bij Palmans ligt dat anders. "Smijt er u maar tussen! ‘ dringt sportdirecteur Walter Planckaert steeds weer aan Door die man ging ik weer in mezelf geloven. Hij deed de hele ploeg in mijn dienst rijden. En vaak kon ik het ook afwerken. Zoiets schept vertrouwen."