Wanzele 1996
|
Cornelisse in millimeterspurt met eeckhout De koude werd even vergeten aan het slot van de l6de GP Dirk Grepdon in
|
||
| Wanzele bij het afwachten
van het verdict van de fotofinish. De aflezer liet eerst Nico Eeckhout
juichen, maakte even later voorbehoud en liet uiteindelijk Michel
Cornelisse het laatste woord, ,jk was zeker te winnen, ik was dan ook niet
ongerust maar liet iedereen een kijkje", zei de Nederlandse TVM’er rustig.
,,Ik ben heel blij met deze eerste overwinning. Ik draag die op aan mijn
opa, mijn vurigste supporter die twee weken geleden overleed. De bloemen
leg ik morgen op zijn graf." De ontknoping van de GP van Wanzele was er eentje vol suspense in de laatste ronde. Het trio Sammie Moreels, Koos Moerenhout en Michel Nottebaert werd pas in laatste instantie gegrepen. John den Braber leidde hard voor Nico Eeckhout die vroeg aan de leiding kwam. In zijn wiel Jo Planckaert wiens ketting haperde. Michel Cornelisse was de volgende in de rij en zette alle zeilen bij om alsnog Eeckhout te remonteren. Hij slaagde daar net in. Tot grote ontgoocheling van de West-Vlaming die alle commentaar weg wuifde. Het is waar dat de overwinnaar van de Grote Prijs van Lillers eerst als overwinnaar was aangekondigd en navenant juichte. ,,Het had weinig zin om me in het begin van de koers te laten zien", zei Michel Cornelisse gevat. ,,Martin van Steen en ik waren de enige TVM’ers in de wedstrijd. We konden dus rustig de kat uit de boom kijken. ,,Drie sterke ploegen, Collstrop, Ipso en Palmans, domineerden de wedstrijd. Ik had een beetje geluk. Mag wel voor een keer. Mijn tas en mijn autosleutels verdwenen in Ichtegem. Het was voor mij heel belangrijk hier voorin te eindigen. Winst was het toetje. Ik mag me nu klaar maken voor de Omloop van het Waasland waarin me tien ploegmaats zijn beloofd: Ik begin al een beetje faalangst te krijgen." ,,Jammer, zeer jammer als ik niet win", zei Nico Eeckhout even voor het verdict. ,,John den Braber reed het gat met de drie ontsnapten dicht. Ik dook in de ruimte op volle kracht. Ik dacht het te hebben gehaald. Misschien kwam ik te vroeg op kop maar ik had geen andere keus. Ik dacht echt de zege in mijn bereik te hebben." De individuele wedstrijden voor eliterenners met contract blijken intussen een succes. 109 van het soort haalden in Wanzele hun rugnummer af. Onder hen niet zovele vedetten. Jo Planckaert reed zijn eerste koers op vaderlandse bodem en Hans De Meester en Nico Eeckhout wilden wel graag hun recente successen verlengen. De kenners tipten bij de twee bookmakers alvast op de laatstgenoemde twee. Het was bitter koud in Wanzele. De toeschouwers doken na elke ronde de warmte van de enige drankgelegenheid in of verwarmden zich even in de damp van de enkele fastfood-kraampjes. Ze zagen een vroege aanval van zeven, van wie de namen niet eens tot de massa doordrongen. Het peloton splitste evenwel maar Eric De Clercq toog met enkele gezellen in de tegenaanval. Een tweede peloton maakte heftig jacht maar slaagde pas in de soudure nadat Peter Verbeken, Robbie Vandaele en Johan Verstrepen voorop waren geraakt. Zeven man geraakten na de soudure voorop. Palmans miste de ontsnapping waarin Johan De Geyter, Nico Renders, Ludo Dierckxsens, Tom Desmet, Serguei Tkatsjenko, Nico Eeckhout en Peter Naessens. Dierckxsens vond zeven man te veel en demarreerde, Eeckhout counterde ogenblikkelijk en Naessens slaag de er nog net in de twee bij te benen. Tom Desmet werd het eerst gegrepen door het fel jagende peloton dat er ten slotte in slaagde de twee groepjes van drie hij te halen. Den Braber legde de brug, Eeckhout was er als eerste over maar werd zo bleek nog geremonteerd door een andere Nederlander, de uitgekookte TVM’er Michel Cornelisse.
Met dank aan Joost Cuyle |
||
|
|
||
Philippe Vanhoecke
25/02/2004
HOME