Al in de winter vroeg hij Collstrop-sportdirecteur Willy Teirlinck uitdrukkelijk om de openingsklassieker niet te rijden. Eeckhout heeft zijn zinnen gezet op Kuurne-Brussel-Kuurne, de tweede van de openingsdubbel die internationaal naar de categorie 1.2 promoveerde.

,,Een bewuste keuze", lacht de vierdejaars. ,,Ik kom liever zondag uitgerust aan de start in plaats van zaterdag anoniem 34ste te eindigen en daags nadien met zware benen aan de opdracht te beginnen."

Niko Eeckhout heeft voor zichzelf de lat vrij hoog gelegd dit seizoen. Eind ‘96 maakt hij de balans op. ,,Dit is voor mij een cruciaal seizoen. Ofwel mik ik na dit jaar voluit op het kermiskoerscircuit, of ik mag terecht meer ambiëren. Ik hoop dat ik niet gedoemd ben om op een dag de koning van de regionale wedstrijden te worden. Ik vind dit soort werk niet minderwaardig. Het verleden leerde me dat ik aardig meespeel op dit niveau. In mijn debuutjaar won ik een zeven tal wedstrijden plus de Omloop van de Vlaamse Ardennen, terwijl ik vorige herfst opnieuw mijn draai vond onder de kerktoren."

Ichtegem ‘93. Hannuit ‘96, maar vooral de finale van de Omloop Mandel-Leie-Schelde, die in september onder een zondvloed werd gereden, openden zijn ogen.

,,Meulebeke betekende tot dusver de mooiste dag uit mijn carrière. Die zege was me veel meer waard dan mijn acht bouquets van mijn neoprof seizoen. In de Mandel-Leie-Schelde klauterde ik eindelijk uit het dal: Ik sukkelde anderhalf jaar lang met een adervernauwing in het linkerbeen, tot ik in de winter van ‘94 enkele keren werd geopereerd. De laatst ingreep dateert van dik een jaar geleden. Ik stapte pas in Rennes, gelijktijdig met de Ronde van Vlaanderen, in het peloton. Vorig jaar heb ik aan den lijve ondervonden wat basisconditie betekent. Precies daarom lag ik de voorbije maanden nooit stil. Ik ben een renner van het voorjaar. Ik wil straks bewijzen dat ik misschien even ver had gestaan als mijn generatienoot Frank Corvers als ik die lijfelijke ellende niet had gekend. Koersen als Kuurne-Brussel-Kuurne, Dwars door België, de E3-Prijs, Mandel-Leie-Schelde en ja, Gent-Wevelgem, staan op mijn lijstje. Die moeten bij mijn mogelijkheden passen. De Omloop of bijvoorbeeld de Ronde van Vlaanderen zijn voorlopig te hoog gegrepen. Voor dit soort wedstrijden is Johan Capiot de absolute kopman", zegt de 25-jarige Zuid-West-Vlaming.

In de Ster van Bessège demonstreerde de dorpsgenoot van Noël Demeulenaere zijn voorjaarsvorm met enkele verre ereplaatsen.

,,Eén keer was ik zesde, zonder gangmaking. Als ik me goed voel gooi ik me er wel tussen, maar eigenlijk hou ik niet van al dat kwakken en sleuren. Ik trek liever met een klein groepje naar de streep."

Toch wordt de zege in Kuurne traditie na een massaspurt toegewezen.

,,Een sprint van een groepje van veertig noem ik geen massaspurt. Na zo’ n race is kracht belangrijker dan pure snelheid. Ik reed één keer Kuurne en eindigde vierde, het jaar dat Museeuw won. Met een plaats op het podium ben ik dik tevreden

Hugo Coorevits