Hij koesterde stoute plannen voor het najaar. Even leek hij die door ziekte te moeten opbergen. Maar vorig weekeinde in Parijs-Brussel stak Niko Eeckhout de neus al aan het venster. Gisteren trok hij de lijn door in Koolskamp door afgescheiden het Kampioenschap van Vlaanderen te winnen. In een groepje van zeven overlevenden van een lange ontsnapping koos de spurter in de slotfase resoluut voor de aanval.

,,Voor het eerst in jaren geen regen", zuchtten de organisatoren van Koolskamp al tijdens hun wedstrijd. Voor hen het bewijs van een nakende heropstanding. ,,We hebben er lang over nagedacht. We besloten blijvend te opteren voor de nationale kalender. Misschien niet voor eeuwig, maar zeker de eerstvolgende jaren", zegt bestuurder Roeland De Jonghe .,, Koolskamp moet blijven wat het was: het kampioenschap van Vlaanderen voor en door Belgische coureurs. Als de mensen van De Panne bijvoorbeeld voor de internationale kalender kiezen, is dat hun goed recht. Wij hebben er geen belang bij dat in Koolskamp een Italiaan komt winnen."

De 81ste editie werd gekenmerkt door een vroege en meteen beslissende vlucht van dertien renners. Johan Verstrepen, Marnix Cappelle, Niko Eeckhout, Peter Verbeken, Christophe Detilloux, Stéphane Hennebert, Gert Willocx, Rikkie Matthijssens, Hans De Clercq, Mario Aerts, Ronny Assez, Peter Peys en Nico Renders ontsnapten al in de tweede van zestien ronden. Zij reden een maximale voorsprong bij elkaar van drie minuten. De leiders hielden een stevig tempo aan. Op drie ronden van het einde zette Johan Museeuw zich op kop van het peloton, dat aan de achterstand begon te knagen.

Verstrepen, Eeckhout, Verbeken, Hennebert, De .Clercq, Renders en Assez begrepen het gevaar en lieten in de voorlaatste ronde hun zes medevluchters van het eerste uur in de steek. Bij het ingaan van de slotronde telden ze een goede halve minuut voor sprong op een twintigtal achtervolgers en ruim een minuut op de groep. Johan Verstrepen probeerde in de slotkilometers tot twee maal toe zijn metgezellen te verschalken: Niko Eeckhout, intrinsiek de snelste van het zevental, had meer succes met een ultieme uitval en hield Verstrepen vijftig meter achter zich. Verbeken won het spurtje voor de derde plaats.

Voor Niko Eeckhout was het zijn vijfde zege van het seizoen. ,,Publicitair de mooiste. Ik had gemerkt dat ik een van de meest frisse renners in de kopgroep was", zei hij na afloop. Even had den zijn Collstrop-maats de achtervolging achter de dertien vluchters georganiseerd ,,Zelf dacht ik dat die vroege ontsnapping kon standhouden. Ik zat natuurlijk alleen, maar ik had ploegleider Teirlinck laten verstaan dat ik in een groepje in mijn winstkansen geloofde."

,,In de finale voelde ik me de sterkste. Toch speculeerde ik niet op een spurt Ik wilde niet een zelfde tactische flater begaan als eerder deze maand in Izegem, waar Wim Feys me voorafging. Daarom koos ik zelf voor de aan val. De eerste keer was meteen de goede. De rest stond stil" Eeckhout had aangekondigd dat hij zich nog zou tonen in de na jaarswedstrijden. ,,In de Ronde van Nederland liep het erg lekker, maar vlak voor Meulebeke werd ik ziek." Het belette hem niet in Parijs—Brussel aardig voor de dag te komen met een tiende plaats. ,,Misschien valt er nog wat te rapen in Parijs—Tours. Toch niet te lastig en haalbaar voor iemand in conditie."