,,Er zat vandaag veel meer in"; vloekte de hoofdschuddende Westvlaming. ,,Op het einde zijn we met drie man buiten schot, als Hans De Clercq de hele groep niet terugbrengt om de winstkansen van Michel Vanhaecke te vergroten. Het systeem van de Belgische klassiekers speelt duidelijk in het nadeel van de Belgen. De Nederlanders komen hier een ploegkoers rijden, wij moeten het in provinciale selecties rooien. Maar als coureurke van het kleine Deerlijk, dat amper drie renners in de selectie telt,. maak je tegen de georganiseerde ploegblokken amper een kans." Dat hij met de ASLK-trui toch een mooie troostprijs binnenrijfde, wilde Eeckhout liever relativeren. ,,In de ASLK-Trofee telt alleen de eindklassering. Een virtuele leiderspositie onderstreept mijn regelmaat en bezorgt me ook de nodige publiciteit, maar verder koop je er niks voor."

Hetzelfde gevoel bekroop Danny Bossuyt na afloop van de eerste Ardense klassieker. Enkele honderden meters voor de aankomstlijn remonteerde de Bellegemnaar Niko Eeckhout en hij leek regelrecht op zijn eerste grote zege af te stevenen. Plots vertraagde Eeckhout en ik ging erover. Tot ik met het spandoek in zicht zelf helemaal stilviel. Maar ik voelde me vandaag ook niet zo lekker. De hele wedstrijd had ik geschipperd om bij de groep te blijven, al kwam ik er tijdens de plaatselijke ronden wel helemaal door."

De meest spetterende Seraing-Aken-Seraing moet toch op naam van de Nederlanders geschreven worden. Vertegenwoordigd in elke ontsnapping rondde Oranje het karwei ook keurig af John Den Braber dacht dat hij na die bizarre finale voor de tweede plâats spurtte en hij duwde te groot, maar ploegmaat Rob Compas haalde wel het hoogste podium.

"Een beetje onverwacht, want laatst cijferde ik me in de Ronde van Drente nog voor de ploeg weg omdat ik met de rechterknie sukkelde. Daarom heb ik ook zo weinig wedstrijden gereden: ik koerste in Gent-leper, Waregem en Drente om wedstrijdritme op te doen. Maar deze hellende aankomst ligt me geweldig, want ik ben een typische krachtspurter. Daarom kwam ik ook zo makkelijk uit het wiel van Martin Van Steen en John Den Braber."

De derde Hollander kwam niet eens teleurgesteld uit de strijd. Een dag voor Seraing won de Dongense gastrenner van Maastricht nog een klassieker in Nederland en ,,die hing nog een beetje in de benen. Anders spurt ik hier vandaag voor de overwinning mee." De Belgen deden dat gisteren met iéts te weinig overtuiging en moesten net als in Brussel-Opwijk met ereplaatsen in een even onorthodoxe Seraing-Aachen-Seraing genoegen nemen. Het internationale examen heeft dus weer geen grote onderscheiding opgeleverd. F.D.