Luc VAN DORPE

IEPER — De beste heeft gewonnen. Eensluidende commentaren, gisterenmiddag na afloop van een door weer en wind bijzonder zwaar ge maakte Kattekoers. De aanvangsfase mocht er al zijn. Het eerste wedstrijduur werkte de kleurrijke bende eventjes 46 kilometers af. Na 80km waren nog amper 40 renners echt in de wedstrijd.

Voorbij Dikkebus (km 80) vol trok zich de eerste grote schifting. In schuifjes reden daar 13 renners van de rest weg. Marc Vrints, Peter Sels. Peter Saey, Tom Declercq, Nico Eeckhout, Jan Poppe en de later afhakende Gunther Nauwelaerts waren de initiatiefnemers. Eerst Gino Bos, wat verder Wim Feys, Hans De Clercq en Michel Vanhaecke pikten prompt aan en in het zicht van de Kemmelberg rukten ook Axel Merckx, Marc Patry en Danny Daelman naar voren. Een kopgroepje dat snel buiten schot bleef en waarbij Ooigemnaar Nico Eeckhout de sterkste indruk gaf.

— Ik was inderdaad superieur, bekende Nico een paar uurtjes later, Op alle hellingen kwam ik eerst boven, won zo de bergprijs. Bij de eerste Kemmelklim was ik zelfs alleen voorop, maar dat leek me toch eventjes te vroeg. Hét moment viel in de laatste twintig kilometers, toen mijn drie ultieme mede vluchters Sels, Hans De Clercq en Feys niet bij machte bleken om mijn laatste krachtige pedaalstoten te beantwoorden. Keihard, raak. Prachtig, ik ben een gelukkig mens. Ik had geweldig getraind voor die eerste wedstrijden van het seizoen.

Profambitie heb ik inderdaad. Tot Seraing-Aken-Seraing mag je me in de voorwacht verwachten. Nadien wordt de Ronde van Vlaanderen een doel. 7de in Brussel-Opwijk, 9de te Ichtegem, 8ste te Adinkerke. En nu in de roos. Soldaat Sels leek me een gevaarlijk klantje. Maar ook die kon mijn zegedrift niet afremmen.

Nico Eeckhout, 21 jaar, was als renner van KSV Deerlijk een beetje eenzaat in dat leidersgroepje van dertien. Izenberge had met de twee De Clercqs, Vanhaecke en Bos vier renners in de spits, Meulebeke drie met Feys, Daelman en Patry. Toch bleek Nico meester en dat zouden de verliezers achteraf graag toegeven. Wel konden Vlaamse-PijI-winnaar Gino Bos en Axel Merckx een lekke band als verontschuldiging inroepen. Uiteindelijk bleven de beteren voorop en dat stemde bijvoorbeeld amateurscoach Freddy Helssen tevreden.

De verwachte tenoren van de categorie hebben zich dit keer van hun beste zijde laten zien, glunderde Freddy. De misser van de favorieten in Brussel-Opwijk is hierbij vergeten. Dat belooft voor de eerstvolgende klassieker, de Harelbeekse Zes bergenprijs. Eeckhout ? Inderdaad, hij was de sterkste. Maar ook Merckx reed een goeie wedstrijd. Alleen tegenslag hield hem van een zekere ereplaats. Sels bleef in de finale de aanvalslustige renner. Na twee prikjes van het rennertje uit de militaire selectie was de reactie van Eeckhout echter fors genoeg om Niko voorop te houden op de zege af. Lastig, ja, maar als je in vorm bent voel je dat niet hé, lachte Niko voorbij de aankomst. Zie mijn broer Tom, beginnend nieuweling heeft er zichtbaar vreugde aan beleefd.

Op nu naar de tweedaagse van Brakel, komend weekend. Ik wil er daar in de buurd van de Eikenberg nog eens invliegen want ik heb de smaak te pakken. Mijnheer Demeulenaere, burgemeester van mijn gemeente en "werkgever" van heel wat profts, zal blij verrast zijn met die overwinning.