Geen enkele overwinning in 2002. Dat maakten we al enkele jaren niet meer mee, maar er is natuurlijk een verklaring. Zoals meestal ging het vrij goed in het begin van het seizoen: enkele ereplaatsen in de Ster van Besseges en nadien ook nog in de Ruta del Sol. Die lijn werd doorgetrokken in de Ronde van Murcia, maar een overwinning was er nog altijd niet bij. Eind maart, in Waregem, werd hij zesde en in de Driedaagse van de Panne werd hij 3de, 7de, 3de in de afsluitende tijdrit en 4de in de eindstand. De conditie was optimaal voor de belangrijke wedstrijden die voor de deur stonden. Gent-Wevelgem had zijn wedstrijd moeten worgen. In de Ronde van Vlaanderen, in Wannegem, sloeg evenwel het noodlot toe: hij ging er tegen de grond. Niet zo erg op het eerste gezicht, want de diagnose luidde: een verstuikte pols. In Gent-Wevelgem, een paar dagen later, moest hij er na 80km de brui aan geven. Weer werden foto's genomen en toen bleek dat het al een zware verstuiking was. Pas twee weken later kwam de polsbreuk aan het licht, en toen moest hij enkele weken aan de kant. Het bleef bij trainingsritjes en wat losrijden. Eind mei volgden dan de Ronde van België en de Ronde van Luxemburg om het kampioenschap van België voor te bereiden. Een maand later, werd hij eens 4de in Lede en eind juli 11de in Dentergem.
Pas eind augustus ging het weer wat vlotter, en in september werden een paar ereplaatsen genoteerd, o.a. 9de in Aartselaar, 11de in Parijs-Brussel en 13de in Isbergues. Zijn prestaties waren ondertussen ook coach De Cauwer niet ontgaan en Niko werd opgenomen in de selectie voor het WK in Zolder. De week voordien, in Parijs-Tours legde hij beslag op een 17de plaats. In het WK kreeg hij de opdracht de wedstrijd, in de tweede helft dan toch, open te breken, wat hij ook enkele keren probeerde. Iedereen herinnert zich nog hoe snel er die dag gereden werd: wegrijden was onmogelijk. In de slotfase werd Niko nog opgehouden in een massale valpartij. Over zijn prestatie op het WK is hij tevreden (hij werd die dag 152ste), maar dat was een pleister op een houten been.
Zijn snertseizoen wordt ook duidelijk in het UCI-klassement: hij verloor heel wat punten en hij tuimelde heel wat plaatsen lager. Niko sluit af met: "Voor het eerst in jaren geen enkele overwinning op mijn naam, maar in het voorjaar wil ik keihard terugslaan.”