Biografie van Niko Eeckhout

Acht jaar geleden, in de "Balans 1993" begon ik mijn artikel over Niko als volgt: acht overwinningen als neo prof, evenveel als Johan Museeuw. Als nieuwkomer is dat maar weinigen gegeven.
Het jaar 1994 was een rampjaar; in 1996 reed hij zes keer als eerste over de meet. In 1998 begon ik met:
Wie geen insider is, zal waarschijnlijk gedacht hebben dat Niko de fiets aan de haak hing; hij was nog de schaduw van zichzelf.
Dan volgde een heropstanding: zeven bloemtuilen in 1999 en in 2000. Dit jaar deed hij beter, veel beter: elf overwinningen.
De vorige jaren werden die zeges, in kermiswedstrijden, binnen een beperkte periode behaald. In 2001 vlotte het een heel seizoen. In het begin (dat was in februari) won hij de eerste rit in de Ster van Bessèges. Die leiderstrui kon hij behouden, en hij werd dus ook eindwinnaar. Op het einde (dat was in september) won hij de derde rit in de Franco Beige (en een paar weken later, op 7 oktober, werd hij 9de in Parijs-Tours).
De prestatie die evenwel het meest tot de verbeelding sprak, was zijn overwinning in Dwars door Vlaanderen in Waregem. In een echt hondenweer, eerst met zijn teamgenoot Thierry Marichal, daarna alleen, beheer ste hij die wedstrijd. Regen, hagel, beukende wind: niets kon hem stoppen!
Zegt Niko: "Nog elk jaar verleg ik mijn grenzen. Ik had bovendien nog harder gewerkt dan de vorige jaren. De toppers zijn bijna allemaal dertigers. Daarom durf ik te stellen dat mijn mooiste jaren nog moeten komen. Dat groeiproces is vooral een kwestie van ervaring en motivatie.
Alle ereplaatsen vermelden zou heel wat regels in beslag nemen. Toch nog dit: In parijs-Brussel, Vichte, Ninove, de tweede en derde rit in de drie daagse van De Panne werd hij tweede; derde behaalde hij in de tweede en derde rit van de ster van Bessèges, Keulen Wielsbeke, Ruddervoorde en Merksem.

Nog even herhalen: elf wedstrijden in 2001