De wielerseizoenen worden altijd maar langer. Als het zo ver der blijft evalueren, dan wordt er over enkele jaren “gekoerst” van begin januari tot eind december. Niko nam nog deel aan de Boland Tour in Zuid-Afrika (van 29 oktober tot 5 november) toen wij al klaar waren met onze teksten. Dat was zijn ze van de buitenlandse ronde dit jaar
Een geluk (met een ongeluk) dat zijn seizoen eerder laat begon. Na het rampjaar 1994 had hij gehoopt dat het dit seizoen heel wat beter zou gaan. Het ging beter, maar het begon helemaal niet goed. “Eind december 1994 moest ik een eerste operatie ondergaan, meer bepaald in de kniekuil, want daar zat een slagader geklemd. Ik hoopte dat daarmee de miserie achter de rug zou zijn, maar eind januari lag ik weer op de operatietafel, nu wegens compartimentssyndroom.
Pas half februari kan ik weer beginnen trainen, en het ging snel vlotter dan verwacht, Op 17april in Hannuit behaalde ik al een overwinning. Dan kwam, zoals min af meer verwacht, de terugval: ik voelde me wel goed, maar zeker niet super. In de maand juli tijdens de Tour begon het dan weer te beteren, en geleidelijk groeide ik weer naar de goede conditie. Half augustus was ik bijna weer de “ouwe”, en op 2 september won ik de wedstrijd in Meulebeke. Daarna volgde de Ronde van de Toekomst, en over die wedstrijd ben ik echt tevreden:
“Ik kon weer meekoersen en daarbij nog werken voor de ploeg ook.”
“Niettegenstaande mijn late start reed ik nog 90 wedstrijden, en bovendien had ik de gelegenheid met Collstrop een internationaal programma af te werken, Willy Teirlinck is iemand met veel relaties in het buitenland en dankzij hem konden we geregeld over de verschillende landsgrenzen wedstrijden betwisten.”
“Wat verwacht je nu van 1 996?” - “De rittenwedstrijd in Zuid-Afrika beschouw ik eerder als een voorbereiding op volgend seizoen. Dan wil ik goed zijn, tenminste als ik mag gespaard blijven van alle onheil. Daarom zal ik meer plannen en me speciaal richten op de wedstrijden die me liggen.”