Niko als junior bij KVS Deerlijk

Deze artikels komen uit het jaarverslag van ksv Deerlijk

1ste jaar junior 1988

De klasse druipt van dit kleine, pittige baaske. Ik denk dat we dit jaar slechts het begin van zijn kunnen gezien hebben. Slechts 2 overwinningen maar ereplaatsen om vingers aan af te likken. Een kleine bloemlezing... 4e in de selectiewedstrijd te Merchtem, 5de in de selectiewedstrijd te Wortegem-Petegem, 5e in de zware Sterrit te Brakel, 3e in de Sterrit te St. Gillis Waas, 2e inde Finale Sterrit te Melle, 10e in de eindstand, 5e in de Omloop van de Vlaamse Gewesten te Duffel. Als 2e jaars moet deze investering vruchten afwerpen. Als temporijder had hij ook zijn aandeel in de Bronzen Medaille in de Nationale Interclub te Leke.
2 overwinningen: 19/6 Elsegem, 26/8 Templeuve. Clubwedstrijden: STER HET VOLK: 20 maart Wetteren, 26 maart Zeizate, 17 april Leeuwergem, 15 mei Gavere, 4 juni Brakel, 3 juli, St.-Gills- Waas, 9 juli Melle (finale) Afzonderlijke: 6 april Westvlaamse Interclub Leke; 7 juli Nationale Interclub Leke.

2de jaar junior 1989

1989. Voor Nico een jaar van vallen en opstaan, van ontgoocheling, hoop, vernedering maar vooral van heropstanding. Ontgoocheld na het clubkampioenschap (slechts 1Ode) twijfelde hij plots aan zijn mogelijkheden. Hij zette dit recht met ereplaatsen te Sint-Gillis-Waas (4de) en Wetteren (3de) in de Oostvlaamse Ster. Het leverde hem de roze leiderstrui op. Velen dachten reeds dat de eindoverwinning binnen was, maar door het uitvallen van Carlos Vaneeckhoutte in de Ster verdween de concurrentie om het leiderschap binnen de ploeg en tevens een sterke schakel in de ploeg, zodat Nico de leiderstrui in Gavere verloor. Uiteindelijk behaalde Nico een 5de plaats in de eindstand. In het Provinciaal Kampioenschap moest Nico slechts de duimen leggen voor topfavoriet Michel Vanhaecke. AI kwam hiervoor grote consternatie toen hij beschuldigd werd van doping-gebruik in dit kampioenschap. Alhoewel de tegenexpertise zijn onschuld bewees, bleef er toch een wrange smaak achter. Dan ging hij maar een tijdje op vakantie om tot rust te komen. In het seizoenslot bewees hij dat hij nog niet uitgeteld is. Hij behaalde vanaf eind augustus nog 6 overwinningen en bracht zijn eindscore aldus op 12 palmen. Overwinningen: Oostrozebeke 27/03; Wambeek-Ternat 01/ 04; Everbeek 16/04; Sint-Denijs 13/05; Quargnon 11/ 6; Quievrain 18/06; Haaltert 31/08; Nederbrakel 13/09; Houthulst 21/09; Harelbeke 23/09; Desselgem 30/09; Hooglede 07/10.

Philippe Vanhoecke 13/12/2003
HOME